1.

Weg wereld! Nietig zijn m’ uw banden
van ijd’le dromen, hol vermaak!
Weg vuil bedrog! ’k Geef ’t al uit handen.
’k Dien ’s hemels Koning en zijn zaak!
Mijn leven is verborgen nu;
niet ik, niet ik, o God, slechts U!

2.

Mijn hartewens kan d’ aard niet geven,
’t is zelfbedrog wat men daar vindt.
Een kansspel is hun hele leven,
als wrakhout drijven z’ in de wind.
Mijn leven is verborgen nu;
niet ik, niet ik, o God, slechts U!

3.

O God, bestuurt U mijne wegen:
dat ’k steeds in wijsheid voort mag gaan
tot ik uw deugden heb verkregen
en straks verlost voor U kan staan.
Mijn leven is verborgen nu;
niet ik, niet ik, o God, slechts U!

Geschreven door Hilda Broks (gepubliceerd in 1916)Tekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ Bb