1.

Ons verlangen naar elkander
schept gemeenschap die verblijdt;
niets bekoort ons hart zozeer in deze tijd.
Eenheid zullen wij beërven
als het vlees aan ’t kruis gaat sterven.
Liefde wordt ons deel als Christus’ Geest ons leidt.

Refrein:

Zie, de heerlijkheid van Christus!
In Gods held’re licht ontstaat
een gemeenschap die de proef des lichts doorstaat.
Dat zal ons geheel doordringen
en ons vlees aan ’t kruishout dwingen.
Alles komt aan ’t licht, wat schuil in ’t duister gaat.

2.

Door de jaren heen voegt God ons
steeds meer samen, groot en klein.
Ja, we zijn gelukkig dat we samen zijn.
Maar ons eigen “ik” gaat sterven
als wij meer geloof verwerven:
onze geest wordt slechts gebouwd als “ik” verdwijn.

3.

Als wij zijn genade vinden,
klinkt ons jubellied verblijd,
want Hij ondersteunt ons met zijn woord altijd.
Wij ontvangen hierdoor spijze,
krijgen kracht op deze wijze,
die tot strijd, en zege op de satan leidt.

Geschreven in 1929 door Marie Johansen (gepubliceerd in 1929)Tekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ Bb