1.

Wij stemmen vol van vrede
nu met de hemel in,
want licht, dat komt door ’t lijden,
geeft aan ons leven zin.
Nu wenken de getuigen
die reeds op Sion staan.
Het liefst zou ik reeds heden
naar Jezus willen gaan.

Refrein:

Sion, gij schone stad!
Geen rouw zal daar meer wezen,
daar heeft de dood geen vat!

2.

’t Geloof ziet nu reeds helder
Gods stad vol heerlijkheid.
Vol eerbied buig ik neder
bij ’t denken aan de tijd
dat heiligheid zal heersen,
de liefde nooit vergaat,
en alle levensvragen
verdwijnen in zijn raad.

3.

Hier glijden lente, zomer,
het koude jaargetij,
de herfst met al zijn kleuren
meedogenloos voorbij.
Je broeder, kind, geliefde –
ze worden weggemaaid!
Heel spoedig moet verwelken
elk bloempje dat men zaait.

4.

Bedrieglijk is de wereld,
vergankelijk zijn pracht.
’t Wordt elke dag weer duid’lijk
door God aan ’t licht gebracht.
Wij zoeken daarom schatten
die in de hemel zijn.
God woont niet in een wereld
van ijdelheid en schijn.

Geschreven in 1915 door Johan O. Smith (gepubliceerd in 1920)Gecomponeerd door Henry BishopTekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ D