1.

Zie, een grote schare volgt Hem, de profeet van Nazaret;
luistert stil, geheel gegrepen, denkt aan eten noch aan bed.
Want zijn spreken, dát is leven; zwaard en balsem is zijn woord,
/: als een oordeelslicht in ’t duister, nooit op aarde zo gehoord. :/

2.

Maar als Jezus wordt gekruisigd, sterft een schandelijke dood,
waar is dan die grote schare, die Hij eens voorzag van brood?
’t Licht wou men wel graag aanvaarden; niet de eis die ’t licht hun gaf:
/: toen het kruis hun werd verkondigd, wezen zij dit spoedig af. :/

3.

Ook vandaag wil men wel juichen bij het schijnsel van het licht,
maar men gaat dat licht niet binnen, daar waar vuur is en gericht.
Bijna niemand die van harte onver - gank’lijkheid bemint,
/: en vereend met Jezus’ sterven, daarin vree en leven vindt. :/
(1 Kor. 10:1-12)

4.

Ja, gemeenschap in zijn lichaam! “U in Mij en Ik in u.”
“Ik de wijnstok, u de ranken. Blijf in Mij, draag vruchten nu.”
“Ik ben Meester, u discipel; kom nu hier en leer van Mij,
/: neem mijn juk en draag mijn lasten, leer zachtmoedigheid van Mij.” :/

5.

Als u dan begint te ploegen, zie toch nimmer achterom.
Hebt u ja gezegd tot Jezus, neem uw woord dan nooit weerom.
In geloof met Hem gekruisigd, u voor ’t aardse, d’ aard voor u,
/: zo leert u zijn wezen kennen; nooit verbergt Hij zich voor u. :/

Geschreven door Olga Olsen (gepubliceerd in 1914)Gecomponeerd door Hampus G.W. WetterlingTekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ G