1.

Wij moeten nog veel dieper ons verneed’ren,
wij moeten nog veel verder naar benee.
Wat denkt u in de hoogte te beginnen,
als Jezus zelf moest dalen tree voor tree?

Refrein:

Dit moet in ons nog meer bevestigd zijn:
wij moeten werk’lijk nog meer naar beneden gaan.
De geest van d’ antichrist trekt uit, ons tegen.
Een geest van hoogmoed trekt hem altijd aan.

2.

Wat kan ons in de wereld nog bevallen?
Wat moeten wij nog met haar zondelust?
Is Christus niet meer dan genoeg voor allen,
in wie de volheid Gods lichaam’lijk rust?

3.

Hij, die ons Christus gaf, het ware leven,
kan ons toch alles schenken wel met Hem?
Hij heeft ons ’t woord des levens willen geven,
schenkt ons ’t verlangen van ons hart door Hem.

4.

Daar in de diepte zijn verborgen schatten.
Daar vindt men alle wijsheid, alle vree.
Men kan slechts daar het ware leven vatten.
God deelt ons daar zijn heerlijkheden mee.

5.

Wij weten dit: wij moeten zeer veel lijden,
in Christus’ Geest verlooch’nen onze lust,
met Jezus wand’lend ledigen zijn beker.
Volhardend lijdend gaan wij in de rust.

Geschreven door Hilda Broks (gepubliceerd in 1916)Gecomponeerd door Karl G. SjölinTekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ D