1.

Leer m’ U te prijzen zoals ’t behoort,
Jezus, mijn Heer!
Uw goede gaven schonk U aan mij;
U schenkt nog meer.
In zware druk en beproevingstijden,
dan vind ik rust, Here, in uw lijden,
/: een oord van rust voor immermeer. :/

2.

Als soms het kruis mij te zwaar toeschijnt,
en ’k bijna zwicht,
als ’k moedeloos dreig te worden, Heer,
maakt U het licht.
Want zware lasten moest U trotseren,
gehoorzaamheid door het lijden leren.
/: Dank, dat U mij ook onderricht! :/

3.

U hebt op aarde toen U hier was,
slechts goed gedaan,
maar kreeg niet anders dan hoon terug,
’t werd niet verstaan.
Uw eigen wil hebt U prijsgegeven:
een stil, gering en zachtmoedig leven.
/: U hebt alleen Gods wil gedaan. :/

4.

Wat U op aarde geleden hebt,
wij vatten ’t niet.
Alleen het kruis maakt dat men uw weg
toch helder ziet.
Elk doornig pad dat wij hier betreden,
daar liggen, Here, uw eigenschreden.
/: U bent het, die ons vrede biedt. :/

Geschreven in 1920 door Hilda Broks (gepubliceerd in 1920)Tekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ G