1.

’k Verlang naar mijn thuis daarginds boven,
’k verlang te aanschouwen mijn God.
Het schreeuwt in het diepst van mijn harte:
’k Wil meer horen naar uw gebod!

2.

Een knagend, voortdurend verlangen,
dat ’k steeds U behagen mag, Heer,
dat meer nog uw werk zich verdiepe,
verteert mijn gemoed meer en meer.

3.

Ik heb niet bereikt wat ’k aanschouw, Heer;
ik gun mij nog altijd geen rust.
O diepte van wijsheid en kennis,
’k bereik door ’t geloof heel mijn lust!

4.

Laat dit diep verlangen verteren
mijn zelfleven zoals een vuur.
Uw Geest moog’ mij leiden en leren,
dat Hij mij naar uwen wil stuur’.

5.

Ik weet dat U, Vader,
wilt schenken, dat Gij door uw wil m’ altijd leidt;
dat Gij ook regeert in mijn denken
en ’k meer van de wereld mij scheid.

6.

Vooruit toch, vooruit! Houd voor ogen:
het eind’ is nabij, kort de tijd!
Zie toe, dat u niet wordt bedrogen,
door lust tot de wereld verleid.

7.

Geen burgerschap heb ik op aarde,
een vreemdeling ben ik altijd.
’k Wil ’t beeld van de Meester slechts dragen,
elk dienend in nederigheid.

Geschreven door Hilda Broks (gepubliceerd in 1916)Tekst © Stiftelsen Skjulte Skatters ForlagNorway ⋅ F